Egelverhalen via de opvang in Abcoude

 

Zwerfegeltje

Een vriendin die een klein egeltje had gezien die eten zocht, maar niets kon vinden, mailde mij, met de vraag wat te doen.  Mijn raad was natuurlijk kattenvoer geven, na overlegd te hebben hoe hij er aan toe was, zonder dat de overige beesten daarbij konden komen….dit verhaal kreeg ik terug:

‘’Ik heb een oud kistje op zijn kant tegen het konijnenhok gezet. Er zit een
gat in de bodem aan de zijkant waar wel dat egeltje maar niet de kat door
kan. En het egeltje kan dan ook gewoon onder het hok komen, maar
verder geen andere beesten.
Zitten nu dus ALLE katten buiten de wacht te houden wie hun eten gaat
opvreten’’.

De depressieve egel

Het ging niet  zo goed met een  tuin egel, at niet zo goed en maakte een slechte indruk. Toch besloten om Karel  er bij te zetten. Karel  is met 4 dagen  bij Els terecht gekomen en als flessenkind heb je er dan een bijzondere band mee. Hij mocht bij mij aansterken verder en naar een dichte tuin.  Vanaf het moment dat Karel  in de tuin losgelaten werd, leefde haar andere tuinegel op. Ze had gewoon een beetje een depressieve egel denk ik.  

Kippenegel

Ik werd op een zeker ogenblik gebeld ergens in november, er zat een egel bij mensen in de tuin in een kippenhok. Persoonlijk denk ik dat de egel verjaagd is een keer in de ochtend, toen het kippenhok heeft verkend en er zo terecht is gekomen, het kippenhok is in de nacht namelijk dicht! Hoe dan ook, mevrouw slaapt daar dus en de kippen gedogen haar. Ze loopt elke nacht het kippentrapje af, gaat aan tafel, waar haar flinke bak met Tom Poes klaar staat, loopt wat rond te struinen, gaat vervolgens weer via het trapje naar boven en gaat verder slapen. We hebben besloten het maar even zo te laten deze winter, zodra ze wakker wordt moet ze maar weer een ander nest gaan vinden….. 

Luxe egels

Normaal als mensen een egel komen brengen zitten ze in een doosje. Met wat krant, los of in een handdoek . Deze kwamen binnen in een mooie roze kooi, die wij in de opvang gebruiken, keurig met  krantjes, een beetje hooi en een bak eten! Ik mocht de kooi houden. Zo wil je ze elke dag wel ontvangen. Nu maar hopen dat het meisjesegels zijn. 

Egeltje uit Houten

Een vriend van mij belde mij op terwijl ik met een paard bezig was die op dat moment erg veel interesse had in zijn buurman en visa versa. Dus stond ik tussen 2 paardenhoofden in raad te geven over hoe de eerste hulp bij egels werkt. Heel handig. Vooral gezien de mijne nog wel eens als een valse haas uit de hoek kan komen. Het ging weer goed, missie geslaagd. De egel zou in de middag naar mij toe komen. Het was intussen 25 november en het bleek een egeltje te zijn van 168 gram. Nog zo klein en onderkoelt. Na een paar uur begon het te eten en het hield zich goed op de medicijnen.  Na 24 uur kon de warmte mat er ook onderuit. Geweldig, wat een overlevingsdrang!  

Verslag van 2 vondelingen.

Op een koude dinsdag in oktober kwam mijn dochter Lisanne van 9 thuis met de woorden: “Mam, pak vlug een doos, want er lopen kleine egeltjes bij school.”    

 Egels die overdag rondlopen, daar is iets mee. Dat weten wij wel, maar heel veel mensen niet!! Ik heb vlug een doos gepakt en ben naar school geracet.  Ze bleken al de hele middag rondgelopen te hebben. Waarschijnlijk is hun nest verstoord of is er iets met de moeder mis geweest. Rondzoekend naar de egels kwamen er verschillende mensen, die zeiden het zo leuk te vinden om een keer een egel in het echt te zien. Helaas komt dat niet zo vaak voor, want overdag zul je ze namelijk niet zien. Mijn antwoord aan die mensen was, dat je als je een egel overdag ziet, er iets mis is met het dier! Dat was voor de mensen compleet nieuw.  En als advies heb ik gegeven dat je dan het beste contact op kan nemen met de egelopvang over wat te doen.

Het eerste kleintje vond ik op het schoolplein. Eerst dacht ik dat ie dood was, maar gelukkig zat er nog leven in. De andere lag een stukje verder en werd ontdekt door Lisanne. De moeder was niet meer te vinden, helaas. Misschien heeft ze het gered of niet, dat zullen we nooit weten.  Lisanne is nog een aantal keren gaan kijken om de moeder te vinden.

Maar ja, wat nu te doen?? Er is dus maar 1 ding wat je kùnt doen, zo snel mogelijk de egelopvang bellen en advies vragen. Na telefonisch contact met Egelopvang Abcoude heb ik de kleintjes warm gehouden en wat kattenvoer gegeven, wat ze trouwens meteen begonnen te eten. Luid smakkend lieten ze het zich smaken. ’s Avonds  hebben we ze naar Abcoude gebracht waar ze gewogen werden en in een kooi gedaan.  Ook hadden ze veel teken, die meteen werden verwijderd. In de volgende dagen zou blijken of ze het zouden redden of niet!! Helaas bleek dat 1 toch een longontsteking had opgelopen van de hele dag in de kou. Hij was te zwak en is helaas doodgegaan. De ander heeft het gered en wordt nu ondergebracht in een gesloten tuin, totdat hij groot en zwaar genoeg is om weer op eigen pootjes terug te gaan naar de vrije natuur.

Inge

Mijn dochter!

Mijn dochter Tamara heeft er een handje van om dieren te vinden, de appel valt nooit ver van de boom. Het begon met de kat, Duvel. Op de kinderboerderij gevonden, Tamara heeft het opgepakt en niet meer los gelaten. Niemand kreeg het meer in zijn handen, eigenlijk mocht er zelfs niemand meer naar kijken. MIJN! 10 dagen oud ongeveer. 1 oogje zat nog dicht! Ik heb nog heel stoer gezegd dat we eerst langs de dierenarts gingen en als ie niet gezond was dat ie naar het asiel ging. We hebben zelf katten thuis en dan is een ziek dier mee nemen niet mijn eerste idee. Nou ben ik niet helemaal achterlijk, want ik vond het er best goed uit zien, maar wilde toch ook wel een controle. Ha, voor elkaar! Gezond genoeg. Tamara had echt zo’n kop van ‘tuurlijk gaat ie mee, zei ik toch’. Thuis nog even een aantal weekjes apart gehouden voor de zekerheid. Zo’n beestje kan toch best wat mee nemen, en dat kan er ook na een week of 2 pas uit komen. Dan begint het pas echt. Flesjes geven, en zo snel mogelijk leren eten. En zo snel mogelijk leren dat je zelf kan poepen en piesen op een daarvoor bestemde bak. Het kon nog niet eens rechtop zitten. Ik ben nu eenmaal geen moederpoes. Maar alles kwam goed, Duveltje is een heel grote stoere Duvel geworden. Hij kan heel goed kasten leeghalen. Maar hij is wel zo’n gezonde grote kat geworden dankzij de goede voeding die er tegenwoordig is voor kleine katjes en de medische verzorging. Ontwormen, ontvlooien. Dat soort dingen. Als je daar op jonge leeftijd mee begint is dat wel een stuk beter.  
 

En dan ons lapje. Gillend, blazend en vol wonden zat ze voor de deur van Tamara’s oude school. Medeleerlingen wilden haar al doodslaan. Wat een gestoorde lui heb je toch. Dan moet je eerst langs mijn dochter. Weinig kans! Poes bleek 4 maanden en doodziek. Toen ik haar kwam halen zag mijn dochter er net zo verwilderd uit als het katje. Zat ze op het plein (ze mocht er niet mee naar binnen) die kat in een doos tegen de grond gedrukt te houden (zat geen bovenkant aan) en dat beest maar blazen en uithalen. En niemand komt dat kind dan even helpen he?! Wij zijn gelukkig allemaal goed ingeentJ Maar poesje is nu 4jaar en de reden waarom ze zo ziek was is dat ze een afwijking aan haar alvleesklier heeft. Ze  heeft het nu bijzonder goed voor elkaar. Slaapt bij de opperkat (dat ben ik), heeft een dienstbode (ik) en een werkster (ik), een portier (raad eens) en als het nodig is natuurlijk een chauffeuse. Maar ze heet ook Sissy. Dan gedraag je je ook als een keizerinnetje. Elke ochtend meestal tussen 6 en 7 (wintertijd dan, in de zomertijd blijkt zij ook een uur later te komen!) zit ze me aan te kijken na me een paar flinke kopjes gegeven te hebben: ‘’kom we gaan eruit.” En geloof me, zij heeft er geen boodschap aan dat het zondag is. En weigeren is geen optie, ze deelt kopjes uit, als ze verkeerd mikt heb je zo een tand door je lip… Ik ben gewoon heel goed gedresseerd en daar hoef je blijkbaar alleen een vachtje, oortjes op je hoofd ipv ernaast en een boel pootjes voor te hebben. Het was hiervoor nog niemand gelukt!

Amanda 

Egelopvang?

Goed, ik vang dus egels op…. Dat weet niet iedereen, maar dat er iets met dieren is op mijn adres, dat is in de buurt wel waargenomen, poezen, konijnen, cavia’s….. van alles wordt er hier naar binnen gesjouwd. En meestal blijft het ook nog. Als het klikt tussen de dieren onderling en de ruimte er is. Zo kom je aan 3 katten en 1 poes, 8 konijnen, en drie caafjes. Maar aantallen schommelen hier meestal. Allemaal uitgevoerd in een tijdloos, zacht vachtje… alleen daarom al zijn ze allemaal even mooi. Op een bepaald moment staan er hier 5 kinderen voor de deur: ‘’bent u een schildpad kwijt???.” (zo’n beetje het enige diersoort wat er hier nog niet in huis was geweest)

Dus, daar sta je dan. ‘Nee, ik geloof het nietJ, maar hoezo….?” En dat alsof het dagelijks voorkomt: “Nou er loopt er hier om de hoek eentje.” Het wordt steeds leuker, je ziet het voor je,zo’n gezellige keuvelende schildpad die een ommetje doet. Ik kijken natuurlijk. Staat er zo’n beetje een hele klas met kinderen om heen. Hier en daar een volwassene. Dus wat doe je dan, oppakken. “Whaa, durft u dat, bijt ie niet???” Nee hoor, als je het maar goed doet. Maar nu was de grap er al snel vanaf. De dierenambulance gebeld of zij hem naar een opvang konden brengen. ‘Nou mevrouw, laat maar vrij in de sloot.” Duidelijk een medewerker die niet op de ambulance hoort! Een schildpad doet er ongeveer 5 jaar over om langzaan dood te gaan in ons klimaat. Hij zal geen eten kunnen vinden een deel van het jaar, dus hij teert langzaam weg. Toen met allerlei omwegen een opvang te pakken gekregen in Alphen aan de Rijn. Die werkten met een dependance in ‘s Graveland en zij zijn hem komen halen. En wat een kennis hebben deze mensen. Heel mooi. Hij zit nu in een grote groep met roodwangschildpadden. Goed! Ik ben blij dat die kinderen dachten dat ik een schildpad kwijt was.

Amanda 

Mijn eigen egelstory.

Zelf heb ik ook nog wel eens een egel in mijn tuin natuurlijk. Dit verhaal speelde  zich ongeveer 5 jaar geleden af. Mijn dochter die toen 12 was lag in bed en ik keek een film. In de reclame ging ik even buiten kijken om te zien of ik de drie jonge egels zag. En ja hoor, daar liepen ze, met zijn drietjes achter elkaar aan. Wat schattig. En opeens liepen ze met zijn drietjes achter elkaar aan zo de vijver in. Paniek. Egels kunnen zwemmen, maar ze raakten er helemaal van in de stress zag ik. Het waren ook nog heel jonge dieren. Ze gingen kopje onder en het zag er vreselijk uit. Ben naar buiten gesjeesd en ondertussen mijn dochter uit bed gegild. Die kwam gelijk beneden. Bevelen uitgedeeld: zitten, handdoek pakken !!! Om de beurt een egel uit de vijver gevist, op de handdoek op mijn dochter haar schoot gelegd, die gelijk een natte pyjama had natuurlijk, maar dat geeft niet. Zat ze dan, met drie kleine egels op schoot, braaf te wachten tot mama klaar was met de grote kooi! Die zal ook weten dat ze mijn dochter is hoor.  Zijn het geen egels dan zijn het konijnen, hamsters, katten of cavia’s. Zelfs schildpadden worden hier gebracht. Maar goed. Hup, egels in de kooi en maar even wachten tot jullie groot genoeg zijn om de vijver aan te kunnen. Ik heb deze egels een week of wat later weer in mijn tuin gezet en toen was ik ze na een paar dagen ‘’kwijt’’. Wat niet kan, want er kan in mijn tuin nog geen muis ontsnappen. En in de vijver lagen ze niet. Toen ik de konijnen hokken ging verschonen begreep ik waar ze waren. De konijnen wisten wel dat er gasten waren. Die kwamen dan ook gezamenlijk snuffelen om te kijken WAT  het dan wel voor speldenkussens waren.  Gat gedicht in de konijnen ren en de egels zijn toen toch maar in de tuin gebleven. Zo ben ik dus altijd lekker van de straat!!! Maar,…. wel drie dikke gezonde egels uit kunnen zetten.

Amanda 

Egels in de tuin. 

Vroeger had ik wel eens een egel in de tuin en dat vond ik erg grappig. Kinderen erbij, appeltje geven, foto’s maken, u kent het wel. Een keer was ik in het voorjaar bezig met het omschepen van de composthoop, en toen bleek dat daar een egeltje onder lag te slapen.
Gauw weer wat compost overheen geschept, en de hoop en egel maar met rust gelaten. 

Later zat ik eens naar een praatprogramma te kijken op tv, waar iemand  op bezoek was die het over egelopvang had, en de vraag naar opvangtuinen, gesloten tuinen.Info bij het plaatselijke asiel.
Ikke bellen, want ik had al een paar katten en ook een paar ratten, maar in de tuin kon er nog wel wat bij.
En egels, die zien er zo leuk uit!!!! Dat snoetje!!!! Maar ja, dat asiel wist er niets van, maar kon me gelukkig wel verder helpen.
Dus telefoonnummer van Els gekregen, egelopvang in Amstelveen, en via haar weer doorgestuurd naar Amanda, dependance in Abcoude.
Mijn tuin was al redelijk afgeschermd, het was een flink begroeide tuin en ik had dus een composthoop, volgens mij een paradijsje voor egels.
Amanda kwam keuren en nadat de laatste gaten gedicht waren kon de eerste egel komen. Feest!!!
Natuurlijk had ik een egelhuisje nodig, en een plek waar de egels wel bij hun eten konden komen, maar mijn en andere katten niet.
De verrichtingen van de egel en later egels werden door het gezin natuurlijk gevolgd: eten ze wel, slapen ze wel, slapen ze binnen of buiten het slaaphok.

Hoe zwaar zijn ze, groeien ze goed, loopt het terug, wordt er gehoest,  enz.  enz.Gelukkig staat Amanda je dan met raad en daad bij.Soms hebben de egels medicijnen nodig, of een speciaal badje. Soms gaat het beter met ze, en soms slechter.
Gelukkig kunnen de meeste egels als het zomer wordt, weer uitgezet worden.
Maar soms blijkt dat een egel toch niet goed is, en uiteindelijk toch dood gaat.
En zeker als je weet dat er in de opvang al zoveel tijd, liefde en aandacht aan gegeven is, is het heel naar als er een egel in je tuin dood gaat.
Niet iedere egel gaat in het egelhuisje slapen, en dat betekent dat je niet altijd weet hoe het met een egel gaat.
Soms gaat  een egel gewoon lekker een eigen kuil graven en daar een fijne stapel bladeren op gooien om zich heerlijk een tijdje terug te trekken en lekker gaan slapen.Zo groot is een stadstuin niet, maar je kunt zo’n egel meestal niet vinden. Dan ben je toch weer blij als blijkt dat er weer gegeten wordt als het warmer wordt, en je op gegeven moment die egel gewoon weer tegen komt in de tuin.

De zorg is echt een stuk makkelijker als de egels gewoon in het huisje slapen!! Maar ja…..
Al met al is het heel leuk om voor egels te zorgen en ook voor kinderen is het heel leuk om te volgen hoe het met de egels gaat.
Dus als het enigszins mogelijk is om uw tuin af te sluiten, raad ik u aan om er over na te denken om eens een winter voor egels te zorgen.
Ik heb er in ieder geval geen spijt van! 

Stanneke